Burn-out

Wanneer een burn-out zich aandient, rijst al snel de vraag: ‘Hoe nu verder?’. Het hoofd bedenkt alle mogelijke strategieën om zo snel mogelijk weer op de rails te komen. Echter, het lichaam verzet zich hiertegen. Blijkbaar is er een enorme weerstand om ‘op de oude manier’ verder te gaan.

Er kan dan gekeken worden naar ‘hoe’ je iets doet, en of dat kwalitatief beter of efficiënter kan. Maar de grootste energie-slurpers in het leven zijn de dingen die we doen, terwijl ons hart er niet echt in zit (of dit nu werk of een relatie betreft). Daardoor is er geen plezier in wat we onszelf hebben opgelegd te doen, om welke reden dan ook (verwachtingen, geld, status, etc).

Het interessante van Rosenberg’s definiëring van stress – stress is a result of unmet needs – is dat deze voorbij gaat aan de alom gebezigde begrippen van belasting en belastbaarheid. Daarentegen wijst hij ons op iets dat fundamenteler is. Immers, wat voor de één een stressvolle situatie of ervaring is, is voor de ander een inspirerende en uitnodigende omstandigheid. Derhalve is burn-out niet zozeer het gevolg van stress als zodanig, maar het gevolg van langdurig onvervulde wezenlijke behoeftes. Wezenlijk in de zin van verbonden met ons unieke en authentieke zelf. 

Wanneer denken, voelen en handelen steeds meer in overeenstemming komen, komt daarmee een innerlijke strijd aan zijn einde.

Stress is a result of unmet needs

Marshall Rosenberg

.

Burn-out